سقوط آزاد

یک دورانی از زندگی هر کسی هست که حالش "ای طور" است. نه خوب نه بد! فقط و فقط "ای بد نیستم" ، " ای خوبم" است! حال های " ای طوری مان" را برداریم و برویم چای دونفره بخوریم، گپ بزنیم و به حال های "ای طوریمان" بخندیم از آن خنده هایی که نمی دانیم دلیلش چیست. با کسانی چاییمان را بخوریم که روح و جنسشان از "خودمان" است حتی اگر در سردترین پاییز عمرمان باشد. می چسبد! یک دورانی در زندگی هست که نه همدردی میخواهیم نه همدلی، فقط به دنبال نشانی هایی از " هم فهمی" هستیم... "هم فهمی هایمان" حالهای "ای طوریمان" را درمان می کند. من "امیدکده ی" دلم روشن است، خورشید بی مضایقه بر ما خواهد تابید. سقوط آزاد...

1-گاهی آدم باید بلند شود، سر حوصله آماده شود و خودش را به نوشیدن یک فنجان لاته تلخ با عطر مست کننده ی گل نرگس دعوت کند و بی هیچ عذر و بهانه ای دعوت خودش را بپذیرد. برای لحظاتی هم که شده خودش را از این شهر پر هیاهو جدا کند و در کنجی دنج و آرام پناهش دهد و ساعت ها غرق در برگ برگ کتابی ناب شود. و در آخر هم خودش را به قدم زدن در خیابان ولیعصر دعوت کند شایدم کوچه پس کوچه های پاسداران نزدیک کافه روبروتو و مست از صدای نامجو زیر لب تکرار کند " هوا آرام، شب خاموش، راه آسمان ها باز..... خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز"2- از جمله کارهایی که این روزها حالمو بهتر می کنه همکاری مجدد با پوریا عالمی و مجله "آگاهی نو" هستش. سقوط آزاد...

لوئیز: چِته مارک، دنبال چی هستی؟؟!! مارک: یه غم بزرگ.... خیلی بزرررگ لوئیز: چرا... مارک: بغض های زیادی دارم ، باید خیلی زود اشک بشن... سقوط آزاد...